نی سان

اینجا کسی ست که مهره مار دارد...

حرف که می زند زبانم لال می شود، نگاهم که می کند چشمهایم نمی بینند، نوازشم که میکند بیدست و پا میشوم، صدایم که می کند مست می شوم...

اینجا کسی ست که دوستش دارم...

 

 

بعد نوشت: دیشب به معنای واقعی کلمه، احساس بی پناهی کردم. هیچ کس نبود برای شنیدن حرفهایم... خدا هم نبود...

/ 1 نظر / 6 بازدید