سلام انیشتن...

گاهی دلت که به اندازه همه دنیا کوچک است، به اندازه بزرگی همه دنیا می گیرد...

بعد می بینی چقدر دلت مث دنیا بی ارزش  شده ست.

ب ن: دلت می خواهد به کسی که دوستش داری یا لااقل اینطور فکر میکنی، زنگ بزنی حالش را بپرسی تا او هم حالت را بپرسد بعد برایش ناز بیاوری شاید او هم دلش سوخت و نازت را کشید، شاید حالت بهتر شود... خب بعدش چی...! خاک بر سرت... اصن به بی تناسبی خودت با او فکر کردی!؟

همچین حالی دارم...

/ 3 نظر / 10 بازدید
ملیتا

[گل] سلام خیلی قشنگه حس نوشته هات؛ فقط اون سال تولد رو حذف کن؛ مثل سیلی می مونه تو صورت یه تازه وارد

عادل

دلی که میگیره رو باید دوست داشت؛ چون زنده است؛ چون هنوز بی تفاوت نشده؛ چون هنوز سنگ نشده .... چون هنوز دله ....

blossom

تناسب ؟!!! از چی حرف میزنی؟ معیارش چیه ؟ کی اینو تعیین میکنه ؟ غیر از اینه که معیارش دل خودته ،حتی اگه یه روز بفهمی که اشتباه کرده حداقل اینه که یه زمانی فکر میکردی که درسته